Op het knooppunt stond mijn huis in categorie inzichten en observaties — 24/10/2009 23:23

Prrr, prrr, prrr.’ Frans prikt in het hoge gras en struikgewas terwijl hij koerende geluiden maakt. Op nog geen vijf meter van hem vandaan loopt de vangrail van de A50.

Frans is drijver, Felix loopt een paar passen rechts van hem met een doorgeladen jacht geweer en gespitst op eventuele fazanten die Frans voor hem opport. Ad loopt met zijn Duitse staander en prikstok vooruit. Jan, tevens met zijn jachtgeweer in de aanslag, loopt over het dijkje richting afslag 9 van knooppunt Sint- Oedenrode. Gerard staat midden op de landweg met zijn geweer in een knik. Hij lijkt het tafereel goedmoedig gade te slaan.

Op de pluimveehouder Felix na, zijn alle heren de zeventig gepasseerd. Toch gaat er een jongensachtige pret van het stel uit. ‘Dit doen we iedere zaterdag’, zegt Jan. ‘Daar zijn we dan toch wel een groot deel van de dag zoet mee, daarna gaan we bij iemand koffie drinken of een borreltje, we wonen toch allemaal in de buurt.’ Er wordt een keer een schot gelost in een groep eenden, die wel opvliegen zonder dat er één geraakt is. Iemand ziet nog een haas, maar die is te snel. ‘Je moet natuurlijk oppassen dat je niet teveel op de snelweg richt, want als er iets op de motorkap valt van de auto kunnen de automobilisten nog wel eens schrikken’, zegt Felix. Terwijl Gerard achterblijft omcirkelen de anderen het vreemde coniferenbos waar een konijn naar binnen is gevlucht. ‘Ik woonde vroeger hierachter, waar nu het knooppunt ligt.’ Het verhaal van Gerard is het verhaal van de snelweg als monomaan fremkorper dat dwars door individuele levens snijdt. Het boerenbedrijf van Gerard bestond drie generaties totdat de A50 er een einde aan maakte.

(wordt morgen vervolgd)

Geen commentaar »

Nog geen commentaar.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL

Geef commentaar

You must be logged in to post a comment.