SF25 – 9 november in categorie Logboek — 09/11/2009 22:01

DSC0861610:00 Opstaan op een grens parkeerplaats nabij Venlo. De dag is grijs afgeplamuurd en het ziet er niet naar uit dat dit vandaag nog gaat veranderen.

10:30 Ontbijten met uitsmijter en koffie in truckerscafé. Bram heeft nog nooit zoveel eieren gegeten als deze maand. Melle zegt dat hij altijd zoveel eieren eet. De radiozender 100 procent NL staat weer eens aan. Met gebogen hoofd laten we de zoutloze liedjes als dorre bladeren op ons neerdalen. Geen ideale plek om te werken, maar het is de vraag of er zoiets bestaat als een ideale plek.14:30 We vertrekken richting Maastricht waar het begin van de Limburg route zal beginnen.

14:59 We zien een roestige draak op een rotonde. Hij slaat zijn metalen klauwen uit naar het verkeer. Eigenlijk zouden rotondes alleen nog maar moeten worden uitgerust met volksvlijt want kunst komt op zo’n plek toch niet echt tot z’n recht.

DSC08671

15:00 Als we doorrijden zien we een nieuwe snelweg die is afgesloten. We herinneren ons het verhaal van Jan Willem de Jager (natuur ontwikkeling bij Rijkswaterstaat, natte kant) die ons heeft vertelt dat de elektronica die aangeeft dat een vrachtwagen te hoog is voor de tunnel niet goed functioneert. We stoppen bij deze grote asfalt vlakte en vragen ons af waarom er geen tijdelijke rolschaatsbaan van gemaakt is.

DSC0867715:15 Door de omleiding, vanwege de gesloten tunnel, komen we langs een schitterend vormgegeven shopping mall. Alle winkels zijn ingepakt in een soort huid van paars parelmoer.

DSC08684Eenmaal binnen veranderd het decor in een sprookjesachtige wereld waar je vooral heel veel spulletjes kan kopen.

16:03 We zien een billboard dat er alle schijn van heeft dat het ontworpen is. Een deconstructivistische reclamemast. Erg jammer.

DSC0869016:25 We passeren het designers outlet van Roermond, waar we wel moeten uitstappen. Het is er namelijk prachtig. Een patchwork van gevelstijlen geven de suggestie van een gezellig dorpje waar je kan winkelen en rondstruinen. Het dorp is alleen bereikbaar via de parkeerplaats waar de bezoeker al wordt verwelkomt door muziek uit verschillende luidsprekers. Doordat de muziek van de parkeerplaats wordt voortgezet in het outletdorp heb je meteen het gevoel dat je binnen bent.

DSC08712Om zes uur gaat het dorp dicht. De pitoreske straatjes suggereren een klein dorpje maar achter de gevels gaat een flinke loods schuil om de goedkope dure spullen op te slaan. Het zou goed zijn voor dit concept als er ook hotels aan zouden worden toegevoegd. Er winkelen hier veel Duitsers en Belgen.

DSC0879017:30 Vlakbij Maastricht zien we ineens een paar bouwwerken staan op een strook land tussen twee snelwegen. Als we de strook via een soort ventweg hebben bereikt zien we dat het een soort bedrijventerrein is waar ook gewoond wordt en waar we het oude café Bergrust ontwaren. We kunnen ons geluk niet op. Hier wordt wonen op een vluchtheuvel letterlijk in de praktijk gebracht. Als we het café binnengaan om te eten, zien we direct dat het hier om een hele oude uitspanning gaat. Eigenaar Marco zegt dat het gebouw uit 1932 stamt. ‘Destijds liepen de mensen hier de rijksweg omhoog en dan konden ze hier bovenop de berg tot rust komen.’

DSC08807
Marco beheert het café, restaurant en de zaal erachter al zeven jaar samen met zijn vrouw Melanie. ‘Ik heb nooit de ambitie gehad om iets te gaan doen in de horeca, maar mijn vrouw deed de hogere hotelschool en was er dus mee bezig en zo ben ik er ook ingerold.’
Melanie en Marco hebben inmiddels een kind gekregen en ze wonen boven de kroeg. Later komt Melanie met de negen maanden oude baby bij ons zitten om te vertellen hoe ze met deze zaak begonnen zijn. ‘Ik was in de buurt aan het fietsen met een vriendin en op een gegeven moment verdwaalden we en kwamen we hier tussen de snelwegen terecht. De eigenaar stond buiten tegen klanten te klagen over het werk en dat hij er geen zin meer in had.’
Melanie die op de hogere hotelschool zat, voelde instinctief aan dat dit haar kans was en ze schreef een plan dat door de bank spontaan goed gekeurd werd. ’Maar ineens wilden de eigenaars het toch niet meer verkopen. De vrouw zei bijvoorbeeld dat het helemaal gene goede plek was voor het bedrijf en dat het heel slacht liep. We hebben toen toch doorgezet en uiteindelijk hebben we het voor elkaar gekregen.’
Het kleine mannetje ziet zijn vader bij een paar klanten staan en begint zich amechtig van zijn moeder los te wurmen. Marco komt eraan gelopen en tilt zijn zoon op. Hij vertelt dat de vorige eigenaar bekend stond om zijn ongastvrijheid. Hij wilde nooit feesten en partijen in zijn kroeg en bleef gewoon zijn bord leeg eten als klanten aan het wachten waren om hun bestelling door te geven. ‘Er zijn hier eens twee Hollanders geweest waarvan er een vroeg om een koffie Bergrust, iets dat zijn vrouw blijkbaar op de kaart had gezet, en hij serveerde de ene heer een normale koffie en de ander een kopje dat voor de helft gevuld was. Wat is de koffie Bergrust? Vroegen de Hollanders. Het kopje dat voor de heft gevuld is, zei de man en liep daarna gewoon weg.’

De kroeg heeft nog steeds een aantal stamgasten uit die tijd waaronder de 75 jarige Chiel, die we morgen rond vijf uur zullen treffen. ‘vroeger had je hier ook de kleinste carnavalsoptocht van Nederland, die begon voor de kroeg en ging dan de brug over om via een lus over de snelweg weer hier te eindigen’, vertelt Melanie.
Dan moet de kleine gevoed worden en bestellen wij nog een Paulaner en daarna nog een. Het bevalt ons in Limburg. Dat wij hier waarschijnlijk ook als de Hollanders te boek staan vinden we niet erg. We hebben het gevoel in het buitenland te zijn en op het punt staan allerlei ontdekkingen te doen.

DSC08731

22:20 We verlaten Bergrust voor een wandeling door dit wonderlijke landschap van oud en nieuw. Via een brug over de snelweg komen we op het boereland terecht. Hier is alles zoals het altijd al geweest is, alleen aan de horizon zien we de geel oranje kopjes van hoge lantarenpalen die duiden op de nabijheid van mobiliteit. Even later wandelen we tussen de smalle corridor van snelweg en boerenland richting een tunnel die uit zal omen bij maastricht Airport. Door het indirecte licht dat van de snelweg op de weg en het maisveld valt, lijkt het onderdeel te zijn van de snelweg, het behoort tot haar invloedssfeer.

Geen commentaar »

Nog geen commentaar.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL

Geef commentaar

You must be logged in to post a comment.